سید بهاالدین حسینی بیان كرد: سازمان بریكس میتواند یك سازمان یا اتحادیه قوی در مقابل كشورهای توسعهیافته یعنی اتحادیه اروپا و آمریكا باشند. كشورهای عضو بریكس در تعامل با یكدیگر میتوانند از رشد اقتصادی بیشتر و بهتری برخوردار شوند.
برنامه «بدون خطخوردگی» رادیو گفتوگو در خصوص توسعه بریكس، پایانی بر نقش آمریكا بر بازار جهانی نفت با سید بهاالدین حسینی كارشناس پولی و بانكی بهصورت تلفنی گفتگو كرد.
سید بهالدین حسینی با اشاره به اینكه بریكس، یك اتحادیه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی فرا قارهای است، گفت: كشورهای عضو این سازمان، از مدار عقبماندگی خارج شدهاند و در راه توسعه قرار دارند و رشد اقتصادی آنها بعضاً دورقمی است.
وی با بیان این موضوع كه این بعضی از كشورهای عضو بریكس حجم بسیار زیادی در اقتصاد دارند، اظهار كرد: كشورهای بریكس در مجموع 25 درصد از اقتصاد جهانی را در اختیار دارند و به همین جهت اهمیت زیادی دارند.
این كارشناس مسائل پولی و بانكی بیان كرد: سازمان بریكس میتواند یك سازمان یا اتحادیه قوی در مقابل كشورهای توسعهیافته یعنی اتحادیه اروپا و آمریكا باشند. كشورهای عضو بریكس در تعامل با یكدیگر میتوانند از رشد اقتصادی بیشتر و بهتری برخوردار شوند و از مزاحمتهای كشورهای توسعهیافته در امان بمانند.
وی به تحریم برخی از كشورهای عضو گروه بریكس توسط غرب بهویژه آمریكا اشاره و بیان كرد: كشورهای توسعهیافته با استفاده از تحریمها و روشهای نرمافزاری، برخی از كشورهای بریكس را تحتفشار قرار میدهند و عضویت در این سازمان فرصتی برای ناكارآمد كردن تحریمها است و میتوانند سهم بازار بیشتری داشته باشند.
حسینی در مصاحبه تلفنی با رادیو گفتوگو از استراتژی توسعه صادرات بهعنوان یك راهبرد مهم در كشورهای عضو بریكس گفت و اظهار كرد: كشورهایی مانند هند، چین، برزیل و حتی روسیه در این راهبرد موفقیتهایی دارند. این كشورها بر مبنای رقابت و مزیتهایی كه در حوزه اقتصادی و در تعامل با یكدیگر دارند میتوانند سهم بیشتری از اقتصاد جهانی داشته باشند و هر چه سهم كشورهای عضو بریكس از كیك اقتصادی جهانی بیشتر شود، قطعاً سهم كشورهای توسعهیافته كاهش پیدا میكند.
این كارشناس مسائل پولی و بانكی یادآوری كرد: آمریكا یك زمانی نیمی از تولید ناخالص دنیا را در اختیار داشت و امروز 25 درصد تولید ناخالص جهانی را در اختیار دارد كه معادل كل كشورهای بریكس میشود. اگر كشورهای جهان اتحادیههایی را درست و تعامل خود را با آمریكا به حداقل برسانند و با یكدیگر تعامل داشته باشند، سهم بازار آمریكا كاهش و سهم این كشورها در اقتصاد افزایش پیدا میكند كه این مسئله به مزاق آمریكا خوش نمیآید.