رادیو همراه زائران اربعین روایت‌های اربعینی در رادیو نمایش با صداقت صدا ماندگار می‌شوند

به گزارش روابط عمومی معاونت صدا، در آستانه اربعین حسینی، شیرین روستایی، بازیگر برنامه‌های زنده مناسبتی رادیو نمایش، درباره تجربه حضور در روایت‌های اربعینی گفت: «بازی در آثاری كه به اربعین می‌پردازند برای من صرفاً اجرای یك نقش نیست، بلكه نوعی همراهی قلبی با یك جریان عظیم انسانی و معنوی است. در بسیاری از نقش‌ها، بازیگر تلاش می‌كند شخصیتی را خلق كند، اما در روایت‌های اربعینی احساس می‌كنم بیش از آنكه خالق شخصیت باشم، باید واسطه انتقال یك حقیقت باشم.»

وی افزود: «در رادیو تصویر وجود ندارد و همه‌چیز بر عهده صداست. به همین دلیل پیش از ضبط، خودم را در فضای روایت قرار می‌دهم؛ صدای قدم‌های زائران، خستگی راه، اشك شوق دیدار و دلتنگی‌های مسیر را در ذهنم مجسم می‌كنم. وقتی بازیگر این فضا را در درون خود باور كند، صدا به‌طور طبیعی حامل آن احساس می‌شود. مخاطب بیش از هر چیز صداقت را می‌شنود و همان‌گونه كه گفته‌اند: «آن سخن كز دل برآید، لاجرم بر دل نشیند.»

روستایی بزرگ‌ترین چالش اجرای این روایت‌ها را پرهیز از اغراق در احساسات دانست و اظهار كرد: «خاطرات واقعی مردم معمولاً ساده و بی‌تكلف هستند و همین سادگی، نقطه قوت آن‌هاست. اگر بازیگر بخواهد با فنون نمایشی بیش از اندازه به آن‌ها رنگ و لعاب بدهد، ممكن است از حقیقت فاصله بگیرد. من همیشه ابتدا به‌عنوان یك شنونده با آن خاطره ارتباط برقرار می‌كنم و سپس با همذات‌پنداری آن را اجرا می‌كنم. در چنین روایت‌هایی، سكوت‌ها، مكث‌ها و حتی لرزش‌های ظریف صدا، گاهی از هر گفت‌وگو یا تك‌گویی پرشور تأثیرگذارتر هستند و تعادل میان فن بازیگری و خلوص احساسات زمانی شكل می‌گیرد كه فن بازیگری در خدمت حقیقت باشد، نه اینكه جای آن را بگیرد.»

این بازیگر درباره تأثیر این روایت‌ها بر خود نیز گفت: «وقتی با یك روایت واقعی روبه‌رو می‌شوم، دیگر فقط با كلمات سر و كار ندارم؛ پشت هر جمله، زندگی یك انسان، اشك‌ها، امیدها و تجربه‌های عمیق او قرار دارد. بارها هنگام ضبط یا اجرای زنده به بخش‌هایی از روایت رسیده‌ام كه فاصله میان بازیگر و شخصیت از بین رفته است. گاهی بغض اجازه ادامه خواندن متن را نمی‌دهد؛ در ضبط، ناچار چند لحظه ضبط را متوقف می‌كنیم، اما در اجرای زنده باید با همان بغض و احساس، روایت را ادامه داد.»

وی با اشاره به ظرفیت رادیو در روایتگری گفت: «رادیو رسانه‌ای است كه بخش مهمی از روایت را به تخیل مخاطب می‌سپارد. وقتی تصویر آماده‌ای در برابر چشم مخاطب قرار نمی‌گیرد، او جاده، موكب‌ها، چهره زائران، اشك‌ها و لبخندها را بر اساس تجربه‌ها، باورها و خاطرات خود در ذهن می‌سازد و صدا جرقه‌ای است كه این جهان ذهنی را روشن می‌كند. از همین رو، گاهی یك جمله كوتاه در رادیو تأثیری می‌گذارد كه شاید در هیچ تصویر آماده‌ای دست‌یافتنی نباشد.»

روستایی خاطرنشان كرد: «همراهی با روایت‌های اربعینی نگاه مرا به مفهوم سفر تغییر داده است. این روایت‌ها به من آموختند كه گاهی مهم‌ترین سفرها در درون انسان اتفاق می‌افتند و اربعین نشان می‌دهد انسان می‌تواند در مسیر حركت به سوی یك مقصد مقدس، خود واقعی‌اش را نیز پیدا كند. همچنین معنای عشق برایم گسترده‌تر شده است؛ عشقی كه انسان‌ها را فارغ از ملیت، زبان و فرهنگ در كنار یكدیگر قرار می‌دهد و نشان می‌دهد محبت، ایثار و دلدادگی همچنان می‌تواند میلیون‌ها انسان را در یك مسیر مشترك به هم پیوند بزند.»