اجرای «ضیافت نور»؛ پلی میان مفاهیم قرآن و زندگی روزمره

حسین شریفی، مجری ویژه‌برنامه «ضیافت نور» از رادیو گفت‌وگو، اجرای لحظات منتهی به افطار را تجربه‌ای درونی و معنوی دانست؛ تجربه‌ای كه به گفته او تنها با درك شخصی حال‌وهوای ماه رمضان می‌تواند به مخاطب منتقل شود.

1404/12/12
|
13:35

به گزارش روابط عمومی معاونت صدا، حسین شریفی، مجری ویژه‌برنامه افطار «ضیافت نور» رادیو گفت‌وگو درباره اینكه چگونه تلاش می‌كنید فضای معنوی و حس ماه رمضان را در اجرا به شنوندگان منتقل كنید؟ گفت:«برای من اجرا در لحظات منتهی به افطار، بیش از آنكه یك وظیفه حرفه‌ای باشد، یك تجربه شخصی و درونی است. تلاش می‌كنم پیش از ورود به آنتن، خودم در حال‌وهوای ماه رمضان قرار بگیرم؛ چون معتقدم اگر مجری این فضا را با تمام وجود درك نكند، نمی‌تواند آن را به مخاطب منتقل كند.در «ضیافت نور» محور برنامه بر تبیین مفاهیم قرآنی و پرداختن به آموزه‌های نهج‌البلاغه است و با حضور كارشناسان برجسته مذهبی، مفاهیم قرآنی و سبك زندگی رمضانی بررسی می‌شود. در اجرا سعی می‌كنم گفت‌وگوها صرفاً رسمی و خشك نباشد، بلكه پلی باشد میان مفاهیم عمیق دینی و زندگی روزمره مردم.»

وی ادامه داد: «كنترل لحن، مكث‌های به‌جا، و توجه به حس لحظه‌های نزدیك به اذان بسیار مهم است. فضای افطار نیاز به آرامش و صداقت دارد؛ بنابراین بیش از هر چیز تلاش می‌كنم اجرا طبیعی و صمیمی باشد، نه نمایشی.»

این مجری درباره اینكه كدام بخش از برنامه را جذاب‌ترین یا تأثیرگذارترین برای مخاطب می‌دانید و چرا؟بیان كرد: «به نظر من بخش گفت‌وگوهای كارشناسی كه در آن مفاهیم قرآنی با نگاهی روزآمد در عرصه زندگی فردی و اجتماعی بررسی می‌شود، تأثیرگذارترین قسمت برنامه است. وقتی یك مفهوم از قرآن یا نهج‌البلاغه مطرح می‌شود و بعد در قالب یك مسئله اجتماعی یا اخلاقی امروز تحلیل می‌شود، مخاطب احساس می‌كند این معارف برای زمان حال اوست، نه فقط برای مطالعه تاریخی.
وی افزود:همچنین بخش پاسخ به پرسش‌های دینی مخاطبان برای من بسیار جذاب است؛ چون نشان می‌دهد برنامه در ارتباط زنده با شنونده قرار دارد. این تعامل، برنامه را از حالت یك‌سویه خارج می‌كند و به آن پویایی می‌دهد.»

شریفی درباره اینكه چه تجربه یا نكته‌ای از اجرای این برنامه‌ها در ماه رمضان برای شما به یادماندنی بوده است؟ بیان كرد:«یكی از تجربه‌های ماندگار برای من، لحظاتی است كه درست پیش از اذان، سكوت كوتاهی در استودیو حاكم می‌شود و همه عوامل با تمركز كامل منتظر پخش اذان هستند. در آن لحظه احساس می‌كنم نه فقط یك مجری، بلكه عضوی از جمعی بزرگ‌تر هستم كه در سراسر كشور با یك حس مشترك روزه‌شان را به پایان می‌رسانند.بازخوردهایی كه از مخاطبان دریافت می‌كنیم به‌ویژه زمانی كه می‌گویند یك بحث قرآنی یا نكته‌ای از نهج‌البلاغه باعث تغییر نگاهشان شده، برای من بسیار ارزشمند است. این نشان می‌دهد اجرای ما توانسته فراتر از انتقال صدا، تأثیر معنوی و فكری ایجاد كند. برای من «ضیافت نور» فقط یك برنامه افطار نیست؛ تجربه‌ای است از همراهی با مردم در یكی از معنوی‌ترین لحظات روز.»

دسترسی سریع