احسان همتی، گوینده «خانه دوست اینجاست» از رادیو فرهنگ، میگوید اجرای رمضانی نیازمند «زیستن صدا»ست؛ جایی كه آرامش، صداقت و همذاتپنداری، پیام اخلاقی را بیواسطه به دل مخاطب میرساند.
احسان همتی، گوینده ویژهبرنامه افطار «خانه دوست اینجاست» از رادیو فرهنگ درباره اینكه چگونه تلاش میكنید فضای معنوی و حس ماه رمضان را در اجرا به شنوندگان منتقل كنید؟ بیان كرد: اجرای برنامه رمضانی، بیش از هر زمان دیگری نیازمند «حس» است. در این مجموعه، تلاش بر این بوده كه گوینده نه صرفاً خواننده متن، بلكه بخشی از روایت باشد. لحظات پیش از اذان، زمانهایی لطیف و تأثیرگذارند؛ صدا باید آرام باشد، اما زنده؛ صمیمی باشد، اما شعاری نشود. این تعادل، مهمترین چالش اجرای چنین برنامهای است.
وی افزود: در اجرا تلاش شده كلمات «زندگی شوند»، نه صرفاً خوانده. مكثها، تأكیدها و حتی سكوتها، بخشی از روایتاند. گوینده باید حالوهوای افطار، انتظار، امید و آرامش را در صدا منعكس كند؛ بیآنكه به اغراق یا تصنع بیفتد.
همتی درباره اینكه كدام بخش از برنامه را جذابترین یا تأثیرگذارترین برای مخاطب میدانید و چرا؟ توضیح داد:برای گوینده، تأثیرگذارترین بخش برنامه، همان لحظههایی است كه یك مسئله ساده همسایگی—مثلاً سوءتفاهم، دلخوری یا یك كمك كوچك—به یك پیام عمیق اخلاقی پیوند میخورد. در این لحظهها، شنونده احساس میكند داستان، داستان خودش است. همین همذاتپنداری، رمز ماندگاری برنامه است.
وی درباره اینكه چه تجربه یا نكتهای از اجرای این برنامهها در ماه رمضان برای شما به یادماندنی بوده است؟ خاطرنشان كرد: رمضان در این برنامه، تمرین مهربانتر شدن است. اگر حتی یك شنونده بعد از شنیدن برنامه تصمیم بگیرد آرامتر، صبورتر یا بخشندهتر باشد، میتوان گفت رسالت رسانهای برنامه محقق شده است. گوینده در این مسیر، نقش پل ارتباطی میان روایت و دل مخاطب را ایفا میكند؛ پلی كه اگر درست ساخته شود، پیام به سلامت عبور خواهد كرد.