سهیلا خدادادی، نویسنده برنامه افطار رادیو فرهنگ «خانه دوست كجاست» گفت كه در این برنامه تلاش شده رمضان در قالب روایتهایی صمیمی و شهری به تجربهای ملموس از مهربانی، گفتوگو و بازسازی روابط انسانی تبدیل شود.
به گزارش روابط عمومی معاونت صدا، سهیلا خدادادی، نویسنده برنامه افطار رادیو فرهنگ با نام «خانه دوست كجاست» درباره اینكه در نگارش این برنامههای ویژه ماه رمضان، چه موضوعات و پیامهایی را برای مخاطبان در نظر گرفتهاید؟ گفت: در طراحی و نگارش این مجموعه رمضانی، تلاش آگاهانهای صورت گرفت تا ماه رمضان صرفاً در قالب یك مناسبت آیینی یا مجموعهای از اعمال عبادی بازنمایی نشود، بلكه بهعنوان یك «سبك زندگی» در متن زیست روزمره مخاطب جاری شود. ایده محوری برنامه بر این اساس شكل گرفت كه رمضان، ماه تمرینِ دوباره انسان بودن است؛ تمرینی برای شنیدن، دیدن، گذشتن و مهربانتر زیستن. به همین دلیل، موضوعات انتخابشده نه از جنس توصیههای مستقیم و خطابهای، بلكه برگرفته از مسائل ملموس زندگی امروز شهری بود: همسایگی، گفتوگو، كنترل خشم، احترام متقابل، كمك پنهانی و بازسازی اعتماد اجتماعی.
وی درباره اینكه چگونه تلاش كردهاید كه فضای معنوی ماه رمضان در متن برنامه بهخوبی منتقل شود؟ گفت:در فرآیند نگارش، گروه نویسندگی كه فاطمه ترسا و منصوره كردی هم در كنارم بودند بهجای ساختارهای كلیشهای مذهبی، از روایت استفاده شد؛ روایتی كه در دل یك مجتمع مسكونی صمیمی شكل میگیرد. این انتخاب آگاهانه باعث شد مخاطب، خود را بیرون از ماجرا احساس نكند، بلكه بخشی از آن بداند. مسجد در این روایت، نه یك مكان دوردست و آیینی صرف، بلكه قلب تپنده محله است؛ جایی كه دین از محراب به رفتار منتقل میشود و معنویت در سادهترین كنشها معنا پیدا میكند. در این نگاه، عبادت فقط در نماز خلاصه نمیشود، بلكه در نوع برخورد با همسایه، در صبر هنگام اختلاف و در گذشت از خطای دیگری تجلی مییابد.
این نویسنده درباره اینكه چه نكته یا عنصر خاصی در نگارش برنامه وجود دارد كه به نظر شما بیشترین تأثیر را بر شنوندگان خواهد داشت؟
وی بیان كرد:یكی از مهمترین دستاوردهای این رویكرد روایی، پرهیز از لحن نصیحتگونه است. شنونده در مواجهه با برنامه، احساس نمیكند مخاطب یك پیام آموزشی مستقیم قرار گرفته، بلكه خودش در حال كشف معناست. این كشف تدریجی، تأثیر عمیقتری بر ذهن و احساس مخاطب میگذارد. رمضان در این برنامه، تجربهای زیسته است؛ تجربهای كه از دل آشپزخانهها، راهروها، آسانسورها و حیاطهای مشترك عبور میكند و به قلب شنونده مینشیند.
خدادادی گفت: بهعنوان نویسنده، مهمترین اصل در این مجموعه، حفظ صداقت روایت بود؛ اینكه داستانها واقعی به نظر برسند و شخصیتها باورپذیر باشند. همین باورپذیری است كه باعث میشود مخاطب با برنامه همراه شود و پیامها را نه بهعنوان توصیهای بیرونی، بلكه بهمثابه بخشی از زندگی خودش بپذیرد. تلاش كردیم كه برنامه خانه دوست برنامهای باشد كه از دل مردم و از دل همین كوچه خیابونهای شهر، فرهنگ روزهداری را به معنای اصلاح درونی بداند.