تجربه علی رشیدی در رادیو
علی رشیدی، گزارشگر شبكه رادیویی ایران، معتقد است تجربه پدر بودن، نگاه او را به روایت رسانهای عمیقتر كرده است؛ نگاهی كه در آن مكث، سكوت و انتخاب واژهها به اندازه صداهای بلند اهمیت دارد. او میگوید پدر شدن، او را از شتاب در روایت دور و به تأمل و دقت نزدیكتر كرده است.
1404/10/14
|
14:18
به گزارش روابط عمومی معاونت صدا، علی رشیدی، گزارشگر باسابقه شبكه رادیویی ایران و پدر یك فرزند در سن دانشجویی است؛ سنی كه به گفته خودش «بیش از حرف زدن، زمان فكر كردن است». وی در گفتوگو با پانا درباره تاثیر پدر بودن بر نگاه حرفهایاش در رسانه گفت: پدر شدن، نگاه مرا به روایت تغییر داد. فهمیدم همیشه صداهای بلند شنیده نمیشوند و گاهی مكث، سكوت و انتخاب دقیق واژهها اثرگذارتر از هیجانهای لحظهای است.
رشیدی با تاكید بر ماهیت رادیو افزود:«رادیو رسانه صداست، اما الزاماً رسانه فریاد نیست. در رادیو، سكوت هم میتواند معنا داشته باشد و این را پدر بودن به من آموخت. وقتی فرزندت در سنی قرار دارد كه بیشتر میاندیشد تا واكنش نشان دهد، تو هم یاد میگیری عجله نكنی و پیش از گفتن، فكر كنی.»
وی تعادل میان كار رسانهای و نقش پدر بودن را سخت اما ضروری دانست و گفت: «كار رسانه مرز مشخصی ندارد. گزارشگر همیشه درگیر خبر، روایت و زمان است و اغلب كفه ترازو به سمت كار سنگینتر میشود. اما سعی كردهام آگاهانه مسیر را مدیریت كنم، چون اگر مراقب نباشم، فاصلهها آرام و بیصدا شكل میگیرند؛ درست مثل برخی فاصلههایی كه در جامعه دیده نمیشوند اما اثرشان عمیق است.»
این گزارشگر رادیویی ادامه داد: «تجربه پدر بودن، رویكرد مرا در نتیجهگیریها تغییر داده است. امروز ترجیح میدهم بهجای نسخه دادن، سؤال طرح كنم. رسانه اگر بخواهد صادق بماند، باید به مخاطب مجال اندیشیدن بدهد؛ همان كاری كه پدر خوب با فرزندش میكند.»
رشیدی با اشاره به تغییرات نسلی افزود: «فاصله میان پدر و فرزند همیشه وجود داشته، اما با انفجار اطلاعات پیچیدهتر شده است. این پیچیدگی در كار رسانه هم دیده میشود. انتخاب سوژه سختتر شده، اما اگر بخواهیم صادق باشیم، باید این سختی را بپذیریم و سادهسازیهای سطحی را كنار بگذاریم.»
وی درباره جایگاه رادیو تأكید كرد: «رادیو هنوز رسانه اعتماد است. مخاطب وقتی صدایی را میشنود، انتظار صداقت دارد. پدر بودن به من یاد داد این اعتماد چقدر شكننده است و چقدر باید مراقب آن بود؛ چه در خانه و چه پشت میكروفن.»
رشیدی روز پدر را فرصتی برای مكث دانست و گفت: «روز پدر فقط مناسبت نیست؛ فرصتی است برای بازنگری در رابطهای كه هنوز در حال شكل گرفتن است. پذیرفتن فاصلهها و امید به اینكه نسل بعد، معنای این نقش را بهتر درك كند.»