روایت بیوك میرزایی از حضور در برنامه های رادیویی در روزگار كرونا به عشق مخاطبان به رادیو می آیم

فعالیت در رادیو نسبت به دوران قبل از كرونا بسیار محدودتر شده است. كار در رادیو كمابیش انجام می شود. اما به خاطر اینكه میدان ارگ یكی از شلوغ ترین خیابان های تهران است، واقعا تردد به این مكان در این شرایط وخیم كرونا كه وضعیت قرمز هم هست، كار بسیار سختی است و آمدن در چنین شرایطی بسیار خطرناك است. بخشی از همكاران رادیو به خاطر این شرایط دیگر نمی آیند و بخش دیگر از همكاران كه حاضر هستند به رادیو بیایند، بسیار محدود هستند. اگر همكاران من عاشق كارشان نبودند، حاضر نبودند كه در این فضا رفت و آمد كنند و به رادیو بیایند علاوه بر عشق به كار، عشق به مخاطبان و تامین خوراك برای آنها هم ما را به این امر تشویق می كند. رادیو رسانه ای است كه باید صدایش دربیاید به عبارت دیگر نیاز به خوراك و محتوا دارد. كار در فضای رادیو با كار در فضای دوبله بسیار متفاوت است. داستان شب را نمی توان در یك اتاق یك نفره گفت. به ناچار با تعداد محدودی از همكاران مان با فاصله یك متری از هم و رعایت پروتكل های بهداشتی كنار هم قرار می گیریم و كار را انجام می دهیم.

اگر قبلا 20 نفر در یك اتاق می نشستیم و دیالوگ ها را بده بستان می كردیم و كار خوبی هم در نهایت حاصل می شد، اما اكنون این 20 نفر به دلیل شرایط كرونا به چند نفر تقلیل یافته و سعی می شود كه با بچه های كمتری كار انجام شود و شاید در این شرایط كار كردن كیفیت كار افت كرده باشد. اما با این حال تلاش می شود كه برنامه های رادیویی همچنان پابرجا بماند.